29-09-2000               01-06-2007

Wodan

Niemand die het weten kan,

hoeveel ik van je hou.

Niemand die mij troosten kan,

in mijn verdriet om jou.

Niemand die begrijpen zal,

hoe vreselijk ik je mis.

Niemand die beseffen zal,

hoe erg die pijn wel is.

Dit is onze kanjer Wodan-Istra, hij is bij ons gekomen in november 2000. Met 1 1/2 week was hij al zindelijk en gaf het aan waneer hij naar buiten moest. Met de katten was het niet altijd even makkelijk want hij wilde nog weleens achter ze aan gaan, en ja probeer zo`n kleintje maar eens aan zijn verstand te brengen dat dat niet mag. Toen hij dat eenmaal doorhad waren het beste maatjes.

Elke dag kregen de katten een wasbeurt van hem, hij ging ze allemaal af. Wij hadden op dat moment 4 katten dus hij was wel ff bezig. Maar als er een kat wat deed dan was Wodan er als eerste bij om hem terecht te wijzen.

Eind april werd hij ziek, hij hoestte heel erg en kreeg een antibioticakuur. Maar het ging niet over dus kreeg hij er nog èèn. maar na die kuur hoestte hij nog steeds. De artsen hebben op woensdag 30 mei bloed geprikt, en op donderdag 31 mei hadden wij de uitslag al. het was zeer ernstig met hem, en volgens de dierenarts moesten wij in 1 a 2 weken afscheid van hem nemen. Dit is nog geen eens 24 uur geworden. Op vrijdag 1 juni hebben wij hem laten inslapen en zaterdag 2 juni is hij gecremeerd.

Wij hebben ontzettend veel liefde en plezier van hem gehad en missen hem nog elke dag. Hij blijft een deel van ons, hij was onze eerste hond.

Veel te vroeg, na 6 1/2 jaar hebben wij afscheid moeten nemen van ons maatje.

Niemand die het weten kan,

hoeveel ik van je hou.

Niemand die mij troosten kan,

in mijn verdriet om jou.

Niemand die begrijpen zal,

hoe vreselijk ik je mis.

Niemand die beseffen zal,

hoe erg die pijn wel is.